Amgueddfa Blog: Casglu Covid

Cyfraniad Richard i broject Casglu Covid: Cymru 2020.

Symudais i yma ym mis Ionawr 2020, felly mae hi wedi bod yn anoddach fod i nabod fy nghymydogion, ond dw i'n synnu faint o sgyrsiau dw i wedi eu cael gyda nhw wrth weithio yn yr ardd neu roi'r bins allan! Ar wahân i'r ffaith fy mod i ddim wedi gweld fy ffrindiau wyneb yn wyneb, yn gyffredinol dw i'n meddwl fy mod wedi bod mewn cysylltiad â nhw yn amlach os rhywbeth drwy gyfryngau digidol.

Dw i'n dal i weithio, felly ar wahân i fod gartref dyw patrwm yr wythnos ddim wedi newid yn fawr iawn. Codi, cawod, ymarferion, brecwast, logio ymlaen, gweithio, cinio, gweithio, logio i ffwrdd. Mynd am dro. Swper. Hamdden. Gwely.

Y prif beth yw'r lleoliad – gweithio gartef. Mae'r gwaith mwy neu lai yr un peth, ond mwy o waith yn cysylltiedig â Covid-19 sy'n golygu gweithio'n hwyr neu dros y penwythnos weithiau.

Dw i'n prynu llawer mwy ar lein gan gynnwys bwyd gan siopau lleol sy'n dosbarthu. Ac o ran mynd i siopa mewn archfarchnad, er enghraifft, dw i'n mynd yn llai aml, ar y dechrau unwaith yr wythnos, efallai rhyw ddwywaith nawr, ac yn mynd i siop cigydd lleol ryw unwaith yr wythnos.

Dw i'n trio cadw pellter yn gyffredinol, golchi dwylo, gwisgo masg i fynd i siopa. Trio cadw'n iach yn gyffredinol drwy fynd am dro (ar droed neu ar feic). Dw i wedi cael pyliau o deimlo'n emosiynol, yn enwedig ar y dechrau. Ddim yn gallu edrych ar y newyddion ar y dechrau. Y pethau lleiaf yn fy ypsetio. Teimlo'n ofnus. Ond adegau eraill yn teimlo'n hapus fy mod yn byw yn rhywle mor hardd a bod bywyd yn braf. Teimlo'n well nawr nag oeddwn ar y dechrau.

Dw i'n meddwl bod y cyfnod dan glo wedi rhoi cyfle i wneud pob math o bethau newydd. Dw i ddim yn wir yn dyheu am fynd yn ôl i fywyd fel yr oedd yn union. Dw i'n colli gallu teithio a mynd mas am bryd o fwyd.

Cyfraniad Ariane i broject Casglu Covid: Cymru 2020.

I'm living in Bryncethin (near Bridgend and Aberkenfig) in a detached house with my parents and my boyfriend. It's over three floors with a decent sized garden.

I've been on Skype with my family. We've done a birthday party and a pub quiz. I've also Skyped friends. I've also helped my mum out with her virtual church services by helping with the worship and helping her to communicate online with her congregation. Lewis controls my mum and my dad's phones which stream to Zooms and Facebook Live. Mum also has Zoom on her laptop which screenshares the service (liturgy and hymn lyrics). Me and dad lead the worship with guitar and singing. It's like a normal service from my mum's study but minus the congregation. It's brought me back to church regularly and I love that.

I was furloughed at the beginning of lockdown, so other than cleaning and gardening, I’ve been helping my mum with church, playing video games and watching telly. I also blog a bit – my sleeping pattern is horrendous. Lewis is a student nurse who was called up to work with the University Hospital of Wales, so I also drive him to and from his shifts, and if he's on nights then I affectively am too.

Cyfraniad Mair i broject Casglu Covid: Cymru 2020.

Dw i wedi gweld mwy o fy mab fenga sy’n byw ym Mangor, ar ei ben ei hun. Dw i wedi gweld gweld llai o fy mab a’i deulu yn Sir Fôn, a dim o fy mab canol a’I deulu sy’n byw ym Mryste. Diolch byth am Zoom!

Dw i’n deffro a gofyn i fy hun pa ddydd ydi heddiw a be nes i ddoe? Hefyd pendroni: be sy mlaen heddiw? Unrhyw pilates ar Zoom, unrhyw drefniant mynd am dro, gyrru meddyginiaethau ar ddydd Mercher o Ysbyty Gwynedd, cyfarfod efo rhywun lleol, derbyn bocs llysiau, nôl ‘click a collect’. Braidd yn ddiog weithiau! Ond lot mwy o goginio, a dipyn bach mwy o arddio.

Ar ôl tua tair wythnos ron i’n reit drist am ryw ddydd neu ddau, ond ar y cyfan wedi arfer rwan ar ôl tri mis. Teimlo’n emosiynol o gwmpas fy wyrion pan yn deud ffarwel achos yr amser yn rhy fyr a dim cyffwrdd.

Ar ôl sylweddoli fod hyn yn parhau, y teimlad trwm na wrth ddeffro a sylweddoli fod hyn yn reality, ond mi basiodd hynny ar ôl chydig wythnosau

Cyfraniad Leri i broject Casglu Covid: Cymru 2020.

Rydw i'n 49 ac fe ges i'r feirws… roedd popeth yn brifo. Dannedd, llygaid ac anadlu'n galed. Es i ddim i'r ysbyty, diolch byth, ond arhosodd y problemau anadlu a theimlo'n wan ac yn racs gyda fi am 8 wythnos. Rwy'n cyfri fy hunan yn ffodus iawn.

Ar hyn o bryd mae dydd Llun i ddydd Gwener yn gyfuniad reit heriol o sicrhau bod fy mhlant yn dysgu adref. Mae'r ddau â gwaith i gwbwlhau mewn cyfuniad ac ymarfer eu cyrff, cael awyr iach ac ar adeg dysgu ar lein gyda'i athrawes. Rhaid darparu digonedd o fwyd a byrbrydiau a glanhau'r ty hefyd. Rydw i'n paratoi gwaith, marcio gwaith, gwneud galwadau ffôn i blant a rhieni yn fy swydd fel athrawes Blwyddyn 1. Rydw i hefyd yn dysgu mewn ysgol Hwb – dysgu plant gweithwyr allweddol. Mae fy ngwr yn gweithio o adref ac yn trefnu offer i'r NHS – gwaith holl bwysig yn ystod y cyfnod yma. Mae'r penwythnosau'n adeg i ymlacio –allan am gyfnodau hirach, gwylio ffilmiau, creu celfweithiau, cloncan a chwarae.

Mae'r ddau [blentyn] yn gweld eisiau rhyddid. Rhyddid i fynd allan cyn hired â hoffant a thu hwnt i'w hardal leol. Maent yn colli ffrindiau a diffyg chymdeithasu'n anodd. Mae dysgu adre'n newid o ddydd i ddydd – ambell dro'n awyddus i ddysgu ac ar adegau'n emosiynol a rhwystredig. Ar y cyfan, maent yn agored i drafod am eu teimladau ac yn mwynhau cwtsh cynnes!

Mae fy nheimladau'n dod fel tonnau. Gallai fod yn ddiolchgar, derbyn y sefyllfa a trio gweld positif yn y sefyllfa ar y mwyaf, ond reit ddagreuol dros pethau bach adeg eraill… Y cysur mwyaf yw gwbod bod fy nheulu'n ddiogel, fy rhieni, fy chwaer a'i theulu a'r teulu estynedig. Rydyn ni'n ddiolchgar ac yn meddwl am rhieni sy'n diodde.

Cyfraniad Claire i broject Casglu Covid: Cymru 2020.

We have definitely got closer as we deal with this difficult time. We have got to know neighbours we didn't even know. Every Thursday clapping for the NHS on our doorsteps has made us more of a community. My children have been face timing their friends, writing them letters and drawing them pictures as a way to keep in touch. It's been difficult not seeing family members but we have made sure they are safe and contact them.

The children have been fantastic considering the situation. They have adapted well to homeschooling. Talking is important and the children do ask questions, but I think being honest is best! They miss their friends and family as much as we all do, so regular contact via facetime etc is great! They understand why we must stay at home, but missing normality and just being active and going places and visiting. We have baked more as a family and made our own made pizzas, bread, cookies, cakes because we've had more time together.

It’s a very anxious time. I worry constantly for my family and friends. It's upsetting especially when can't see family and friends or visit. It can be heart breaking not being able to visit our nans, parents as they are shielding due to health reasons. I worry my children will fall behind in school and if I'm doing good with homeschooling. Emotions are like being on a rollercoaster.