Bant â’i ben e! Hanes Darnau Arian y Werinlywodraeth Rhianydd Biebrach, 16 Rhagfyr 2016 Portread o’r Brenin Siarl I Ar fore rhewllyd 30 Ionawr 1649, yn dilyn rhyfel cartref hir a gwaedlyd rhwng y Goron a’r Senedd, cafodd Brenin Siarl I ei ddienyddio yn Llundain a chafodd y frenhiniaeth ei dileu. Dair blynedd yn gynharach, ym 1646, roedd y Senedd wedi cael gwared ar esgobion Eglwys Lloegr, a phan gafodd Tŷ’r Arglwyddi ei ddileu hefyd ym mis Mawrth 1649, roedd hi’n ymddangos bod cyfundrefn lywodraeth canrifoedd oed Prydain wedi diflannu am byth. Does ryfedd fod pobl ar y pryd yn dweud bod y byd wedi’i droi ar ben i waered. Yn y pen draw, cwta un mlynedd ar ddeg y parodd cyfnod y Werinlywodraeth ansicr hon a chafodd y frenhiniaeth ei hadfer ym 1660. Ond, o bryd i’w gilydd, mae’r darnau arian unigryw a gafodd eu bathu yn ystod y cyfnod byr hwn yn dod i’r fei yng Nghymru wrth iddynt gael eu darganfod gan ddatgelyddion metel a’u nodi drwy’r Cynllun Henebion Cludadwy . Maen nhw wedi cael eu darganfod mewn niferoedd bach ledled Cymru, o Faenorbŷr yn Sir Benfro i Cwm yn Sir y Fflint, ac mae eu cyflwr wedi amrywio, yn cynnwys un neu ddau a oedd wedi cael eu hailddefnyddio at ddibenion eraill maes o law. Felly beth sy’n eu gwneud nhw mor arbennig? Darnau arian ar gyfer y Werinlywodraeth Nid yw’n syndod bod y dull cwbl newydd o lywodraethu a gyflwynwyd mewn ffordd mor waedlyd ar ôl dileu’r frenhiniaeth ym 1649 wedi esgor ar newid enfawr yn un o agweddau pwysicaf hunaniaeth y genedl - yr arian. Cyn hyn, roedd pob darn arian yn cael ei gyhoeddi yn enw’r brenin neu frenhines ac yn dangos delwedd ohono neu ohoni. Hyd yn oed yn ystod y Rhyfel Cartref (1642-48), roedd y Senedd – a oedd â Llundain, ac felly Bathdy’r Tŵr, o dan ei rheolaeth – wedi parhau i guro darnau arian yn y dull traddodiadol tra bod canlyniad y rhyfel yn ansicr. Ond â Phrydain bellach yn weriniaeth, roedd hi’n amlwg nad oedd diwyg canrifoedd oed darnau arian, gyda phen y brenin neu frenhines ac ysgrifen Lladin, yn briodol mwyach. Roedd angen diwyg newydd a fyddai’n pwysleisio dilysrwydd y drefn weriniaethol. Pam maen nhw’n edrych yn wahanol? Hanner grôt (dwy geiniog) y Werinlywodraeth a gafodd ei ganfod gan R. W. Bevans ym Maenorbŷr, Sir Benfro, 2009. Nid oedd llythrennau na dyddiad ar y darnau isaf eu gwerth. Does dim angen i chi fod yn arbenigwr darnau arian i weld y gwahaniaeth amlwg rhwng y darnau newydd a’r rhai sy’n fwy cyfarwydd i ni i gyd – does dim pen brenin! Wrth reswm, ar ôl torri pen y brenin go iawn i ffwrdd, felly hefyd roedd rhaid tynnu’r ddelwedd ohono oddi ar y darnau arian. Gyda’r brenin wedi mynd, honnodd Tŷ’r Cyffredin mai nhw oedd yn arfer pŵer sofran ar ran y bobl, a bod Duw wedi rhoi sêl ei fendith i’r drefn newydd drwy alluogi’r Senedd i drechu’r brenin mewn brwydr. Cafodd yr honiad eofn hwn ei ategu gan y delweddau a’r llythrennau a ddefnyddiwyd ar y darnau arian newydd. Ar du blaen y darn arian (pen), yn lle’r ddelwedd draddodiadol o ben y brenin/brenhines yn gwisgo coron, roedd tarian â chroes San Siôr arni, yn cynrychioli Lloegr. O’i hamgylch roedd torch o lawryf a phalmwydd, symbol o fuddugoliaeth y Senedd a’r heddwch honedig a ddeuai yn sgil hynny. Ar y tu chwith (cynffon), roedd tariannau Lloegr ac Iwerddon yn unedig, gydag Iwerddon yn cael ei chynrychioli gan delyn Wyddelig, ynghyd â’r dyddiad cyhoeddi a gwerth y darn. Nid oedd yr Alban, a oedd yn wlad annibynnol ar y pryd ac â’i darnau arian ei hun, yn cael ei chynrychioli, nac ychwaith Cymru, a oedd yn cael ei hystyried yn rhan o deyrnas Lloegr ac felly’n cael ei chynrychioli gan groes San Siôr – mae hyn yn wir ar Jac yr Undeb hyd heddiw. Gwnaed newidiadau hefyd i’r llythrennau a oedd yn ymddangos o amgylch ymyl y darnau arian. Yn draddodiadol, byddai’r rhain wedi bod yn Lladin, gan roi enw’r brenin neu frenhines a rhestr gryno o’i deitlau neu ei theitlau (yn cynnwys hawl i Ffrainc!) yn ogystal ag arwyddair Lladin. Ond cafodd hyn ei ddisodli gan ‘THE COMMONWEALTH OF ENGLAND’ ar yr ochr flaen a ‘GOD WITH US’ ar yr ochr arall. Nid yn unig roedd y datganiadau syml hyn yn cael gwared ar bob cyfeiriad at bŵer brenhinol, ond roeddent hefyd yn disodli Lladin â’i gysylltiadau Catholig gyda Saesneg Protestannaidd da, ac yn honni hawl i nawdd a chefnogaeth Duw yng ngwir arddull y Piwritaniaid. Ymateb y Brenhinwyr Torlun pren o’r ail ganrif ar bymtheg yn dangos dau ddyn mewn tafarn, yn gwisgo clos pen-glin a oedd yn debyg i’r ddwy darian unedig ar ddarnau arian y Werinlywodraeth. (Ffynhonnell: ) Er i Siarl gael ei drechu a’r frenhiniaeth ei dileu, roedd llawer o bobl wedi gwrthwynebu ei ddienyddio ac yn beirniadu’n hallt y drefn weriniaethol newydd a gafodd ei harwain gan Senedd y Gweddill hyd nes 1653. Roedd hyd yn oed y darnau arian yn destun gwawd, gyda brenhinwyr yn canfod ffyrdd o dynnu blew o drwyn y llywodraeth drwy wneud sbort am ben y dyluniadau newydd. Er enghraifft, yn ôl brenhinwyr, roedd y geiriau ar naill ochr y darnau yn awgrymu bod ‘Duw’ a’r ‘Werinlywodraeth’ yn groes i’w gilydd. Roedd tariannau Lloegr ac Iwerddon yn ymddangos yn unedig yn destun cryn ddifyrrwch hefyd am eu bod yn edrych fel clos pen-glin, ac roeddent yn cael eu hadnabod yng nghylchoedd y brenhinwyr fel ‘breeches for the rump’, gyda ‘rump’ nid yn unig yn cyfeirio at enw’r senedd (Rump Parliament yw’r enw Saesneg ar Senedd y Gweddill) ond hefyd yn air cyffredin am y pen-ôl. Yn ddiddorol ddigon, ym 1658 fe wnaeth y llywodraeth ymgais i ddychwelyd at ddyluniad mwy cyfarwydd o’r cyfnod brenhinol. Roedd yn cynnwys proffil pennaeth newydd y wladwriaeth, yr Amddiffynnydd Oliver Cromwell, yn gwisgo coron lawryf ar yr ochr flaen, ac arfbais gyda – credwch neu beidio – coron ar ei ben ar y tu chwith. Roedd Cromwell wedi cael cynnig y goron ond roedd wedi ei gwrthod, felly a oedd ei chynnwys yn y dyluniad newydd yn ymgais gan y llywodraeth simsan i gyfleu delwedd o sefydlogrwydd gan ddefnyddio symbolau mwy cyfarwydd yr oes a fu? Bu farw Cromwell yn fuan wedi hyn ac ni chafodd y darnau arian eu cyhoeddi byth, felly nid yw pobl yn debygol o ddod o hyd iddynt gyda’u datgelyddion metel. Yr Adferiad a thu hwnt Hanner grôt y Werinlywodraeth wedi treulio a gafodd ei ailddefnyddio fel arwydd o gariad, a ganfuwyd gan Gwyn Rees ger Gwenfô, De Morgannwg, yn 2012. Hanner grôt y Werinlywodraeth a ganfuwyd gan Gwyn Rees ger Gwenfô yn 2015. Mae’n bosibl bod y twll wedi’i wneud i sicrhau na ellid ei ddefnyddio. Methiant fu arbrawf y gweriniaethwyr yn y pen draw a chafodd y frenhiniaeth ei hadfer o dan deyrnasiad Siarl II ym 1660. Cafodd y rhai a lofnododd warant ddienyddio ei dad, y teyrnleiddiaid, eu crynhoi a’u dienyddio; cafodd corff Oliver Cromwell ei ddatgladdu a’i grogi mewn cadwynau hyd yn oed. Cafodd darnau arian y Werinlywodraeth eu trin yr un mor ddidrugaredd. Rhoddwyd y gorau i’w defnyddio a chawsant eu casglu er mwyn eu hailfathu rhwng 1661 a 1663. Amcangyfrifir bod dau o bob tri o’r darnau arian a fathwyd ers 1649 wedi cael eu casglu. Ond beth ddigwyddodd i’r gweddill? Bydd y rhan fwyaf wedi cael eu cymryd dramor a bydd rhywfaint wedi cael eu celcio, ond mae’r darnau sydd wedi cael eu canfod gan ddatgelyddion metel yng Nghymru, pob un ohonynt yn geiniog neu’n hanner grôt, sef y darnau gwerth isaf, yn awgrymu bod rhai wedi cael eu colli’n ddamweiniol. Mae’r ôl traul ar y rhan fwyaf o’r darnau sydd wedi’u darganfod yn deillio o’r defnydd ohonynt neu ddifrod tra’u bod yn y ddaear, ond mae’n ymddangos bod un darn a gafodd ei ganfod gan Gwyn Rees ger Gwenfô yn Ne Morgannwg, yn 2012, wedi cael ei blygu a thwll wedi’i wneud yn y rhan uchaf ohono, er mwyn ei ddefnyddio fel arwydd o gariad a’i grogi o gadwyn neu ruban o bosibl. A gafodd y darn hwn ei golli’n ddamweiniol, neu ai tystiolaeth o dor-perthynas ydyw? Mae gan ddarn hanner grôt arall y Werinlywodraeth, a gafodd ei ganfod ger Gwenfô hefyd gan Mr Rees yn 2015, dwll yn ei ganol – mae’n siŵr mai diben hynny oedd ei ddirymu a sicrhau na ellid ei ddefnyddio ar ddechrau’r 1660au. Mae’n bosibl na wnaeth llywodraeth yr Adferiad adalw’r darnau gwerth isaf, felly hwyrach eu bod nhw wedi parhau i gael eu defnyddio y tu hwnt i’r 1660au cynnar. Arwyddocâd hanesyddol Hanner coron Gwerinlywodraeth Lloegr (2s 6d), Er nad ydynt yn ennyn llawer o ddiddordeb ymhlith casglwyr oherwydd y dyluniad plaen a’r ffaith fod y darnau o werthoedd gwahanol yn edrych yr un fath, mae darnau arian y Werinlywodraeth yn ddifyr o safbwynt hanesyddol ac archaeolegol. A hwythau wedi cael eu defnyddio am gyn lleied o amser, maen nhw wedi goroesi cyfnod cythryblus yn hanes Prydain, gyda rhyfel gwaedlyd a chynhennus yn cael ei ddilyn yn gyntaf gan ddienyddiad brawychus y brenin ac yna gan flynyddoedd o newid gwleidyddol a chrefyddol wrth i’r wlad geisio canfod trefn dderbyniol i gymryd lle teyrnasiad brenhinol. Wrth i’r cyfundrefnau gwleidyddol fethu bob yn un, byrhoedlog hefyd oedd diwyg newydd y darnau arian – gyda Siarl II yn dychwelyd at y diwyg canrifoedd oed cyfarwydd yn dangos pen y brenin/brenhines, a dyna sydd wedi para hyd heddiw. Mae’r newidiadau enfawr yn y dyluniad yn dangos sut wnaeth y llywodraeth weriniaethol newydd geisio gwella clwyfau’r Rhyfeloedd Cartref a rhoi hwb i’w dilysrwydd yn absenoldeb y brenin. Ydy hi’n well eu gweld fel arwydd o fywyd yn dilyn yr un drefn fwy neu lai ag arfer, neu fel symbol o fyd a’i ben i waered? Hanner coron patrwm Oliver Cromwell, 1658
Connecting with the past through objects Rhianydd Biebrach, 9 Rhagfyr 2016 If you have read any of the recent blog posts about the Saving Treasures; Telling Stories Project, or the Lost Treasures of Swansea Bay Project and its various exciting activities, you will know that Saving Treasures works with metal detector groups and local museums in Wales to widen access to, and understanding of, the material heritage of Wales.What is material heritage?Material heritage is the physical remains of the past, the objects left behind by past societies. Often, these are brought to light by members of the public, mainly metal detectorists, who report their significant finds to their local Finds Liaison Officer in order that they can be recorded on the Portable Antiquities Scheme database.Taken together, these objects – especially when they are made available to the public in museum collections – help to build up a picture of how we used to live and who we used to be.Why is it important?The Saving Treasures; Telling Stories Project recognises that interaction with the history of your local area through the objects past communities left behind can be a powerful and enriching experience.For those who are interested in the past, having access to the actual things that long-dead people used, wore and handled can bring us into contact with them much more directly than a history book ever could.Every object has a story to tellThe discovery of a lost mourning ring or a hoard of Bronze Age axes tells us something about the people who used such objects and raises questions about how they came to be in the ground. Were they lost, discarded, or put there deliberately? And if so, why?Thinking about these questions allows us to empathise with our forebears, understand something of their hopes, fears and concerns, and walk a little way in their shoes.
O Christmas Tree, O Christmas Tree Katie Mortimer-Jones, 1 Rhagfyr 2016 Yes, you have guessed it, it's time to roll out our annual #MuseumAdvent Calendar at National Museum Cardiff.Each year throughout December we like to highlight our fantastic collections and spread some Christmassy cheer.So why not find out what is behind each door of our advent calendar by following the @CardiffCurator Twitter account and see what wonderful suprises we have in store for you behind each one. We have delved deep into our collections to find some great Christmas objects. This year the theme of our advent calendar is lines from Christmas songs and poems. See if you can work out which song or poem each line comes from.We have started off the calendar with:Diwrnod 1 #AdfentAmgueddfa: ‘Aur, thus a myrr a gafodd ef, gan ddoethion ddaeth o bell’. Aur Cymru o gasgliadau @Museum_CardiffDay 1 of #MuseumAdvent - ‘Five gold rings!’, 5 nuggets of Welsh Gold from @Museum_Cardiff collectionsEnjoy!Update: Well, now that the festive period is over and the decorations are coming down. We thought that we would put all of our Christmassy tweets together in this Storify for you to read.
Let the festivities begin - Conservation volunteer update Penny Hill, 30 Tachwedd 2016 Our conservation volunteers are helping to get Christmas underway at St Fagans. The first historic building to get the festive treatment was Cilewent Farmhouse originally from Rhaeadr Powys. The display reflects life as it was in the 18th century with most of the furniture dating to 1750. Preparations for Christmas would involve decorating the home with evergreen foliage gathered from the surrounding countryside, such as laurel, ivy, holly and yew. A tradition that has its origins firmly rooted back in our pagan past and continues to this day with the Christmas tree.The evergreens stand out among the dormant trees in the museum grounds so it didn't take long to gather up enough to prepare the garlands for Cilewent. We also created a bracket out of 4 sticks of even length (80cm) and to this attached more evergreen foliage and red ribbons. Red berries were very popular, but these dry out and fall off quickly. A recommended technique to help preserve their colour was to store the berries in salt water after picking, we haven't tried this yet, but we'll probably give it a go next year as a flash of red would definitely enhance the overall effect.The garlands were much bigger than we anticipated and they soon turned into rather unwieldy evergreen snakes, but between us we managed to walk them across the site and secure them to the beams of Cilewent.If you would like to try this out at home be careful with the holly, it can scratch, not just yourself but furniture and wallpaper as well, so remember to place a barrier of card or fabric between holly and any vulnerable surfaces.Well, one house done, 11 more to do and only 20 days to Christmas!
A Window into the Industry Collections - November 2016 Mark Etheridge, 25 Tachwedd 2016 As usual in this monthly blog post I’d like to show you some of the objects that have recently been added to the industry and transport collections. The first object this month is a passport issued to Cardiff shipowner Robert McNeil for travel on the continent. It is dated 16 September 1896. Robert McNeil was the founder of the Cardiff shipping company McNeil, Hind & Company. One collection accessioned this month consists of three certificates and two photographs. The certificates were all issued to William Challenger of Hafodyrynys, who was a colliery manager. The certificates comprise a Second Class Certificate of Competency, and a First Class Certificate of Competency both issued under the Coal Mines Act, 1911. This Act had set up a Mining Qualifications Board to make sure that colliery managers, firemen, deputies and other staff responsible for mine safety were suitably qualified and to issue these certificates of competency. The third certificate was issued to William Challenger electing him a Member of The South Wales Institute of Engineers in 1944. Also in this collection, are two photographs (both illustrated here).The first is a group photograph showing the Llanhilleth Colliery Rescue Brigade, 1923-24, with some wearing rescue apparatus. The photograph is mounted onto card with a handwritten title and list of names. William Challenger appears in the photograph (seated front left) and was the captain.The second photographs is a group photograph showing "Monmouthshire Education Committee Mining Students' Tour in Lancashire, 1922'. Photograph includes William Challenger (seated second from right) who later became a colliery manager. The photograph is mounted on card with title and names of students printed on it.As mentioned in previous blog posts, Amgueddfa Cymru holds by far the largest and most wide-ranging Welsh-interest share certificate collection held by any public museum. This month we have added to this collection a share certificate for the Anglo-Belgique Shipping Co. Ltd. This company was based in Mount Stuart Square, Cardiff, and was established in 1916 by Evan Owen of Llangrannog and E.L. Williams of Penarth to take advantage of high war time shipping rates. They acquired the steamer Kyleness which was renamed Cymric Prince. When Williams left the partnership, Evan was joined by his sons Alwyn and Aneurin. Boosted by the post First World War shipping boom, by 1922 they were operating three steamships prefixed Cymric- The difficult years of the late 1920s caused the company to mortgage its two remaining ships to Barclay’s Bank which foreclosed on the mortgages in 1933, whereupon the company was wound-up. The distinctive name suggests an intention to trade with Belgian ports. Finally this month, we have acquired a Tata Steel Port Talbot fortnightly works newspaper. It is Issue 221, and dated 28 April 2016. It would have been given away free to employees at Port Talbot works, and visitors to the plant. Find out more about the industry and transport collections here on the monthly blog post.You can also learn more about the collections on our web pages here. Mark Etheridge Curator (Industry & Transport) Follow us on Twitter - @IndustryACNMW